02/10/2021

Wandelcoach verhalen van Patricia – Virtuele knuffel

Wandelcoach Patricia over het krijgen van een virtuele knuffel van haar wandelgroep van inloophuis voor kankerpatiënten

Wandelcoach en ACT Coach Blog

de virtuele knuffel van haar wandelgroep van het inloophuis voor kankerpatiënten

Gisterochtend stapte ik op de fiets om bloed te gaan prikken. De familie zwaan keek toe hoe de jongste, grijze, zwaan aan het spetteren was. Vader en moeder zwaan keken een tikkeltje priemend rond, hun taak om hun vier kinderen te beschermen heel serieus nemend.

Mijn linker ellenboog bleek niet van plan bloed af te staan. De rechter ellenboog evenmin. Mijn rechter handrug was de pineut. Twee buisjes werden slechts minimaal gevuld.

De verpleegkundige had in de gaten dat ik strak ophoog keek. Het plafond was echt heel erg interessant.

Het stroomt goed door, zei ze opgewekt. Ze stelde me gerust.

Mijn piekerfabriek draaide op volle toeren. Waarom kwam er geen bloed uit de aderen in mijn ellenbogen? Was mijn bloed zo dik geworden? Stroomde er appelstroop door mijn aderen? Was dit het begin van het einde?

Direct drongen alle herinneringen aan eerdere bloedprik-sessies zich aan me op.

Rutger van Heel Holland Bakt had in Blaricum een infuus in mijn voeten moeten prikken. Geen wonder dat hij schrijver en bakker geworden is.

Op de fiets terug voelde ik of er een olifant op mijn bagagedrager zat.

Toch gek dat je zo’n loodzware last kunt voelen, veroorzaakt door je eigen gitzwarte gedachten.

Ik fietste voorbij een slapende familie zwaan. De jongste schudde de waterdruppels van zich af. Hij zou zich zo voegen in de familie ochtend-dut.

Vooral die dramatische “is dit het begin van het einde?” zou niet misstaan in een tragedie.

Hilarisch ergens.

De dorpsgenoot in zijn scootmobile, de leeftijdgenoot in korte broek, zijn hond trekkend aan de lijn, ze zaten heel helder op mijn netvlies.

Thuis appte ik naar mijn wandelgroepje van het inloophuis voor kankerpatiënten. Ik wist dat er altijd wel iemand direct zou reageren. Bevestigen dat het k.. was of kl…

De eerste virtuele knuffel kwam vrijwel direct. Gevolgd door een foto van een zonsopgang met koeien in een graslandschap.

Ik maakte koffie, nam wat M&M’s en klikte de link van zoom aan, klaar voor een opleidingsdagje ACT.

Schrijf in voor de nieuwsbrief

Enkele keren per jaar stuur ik je een nieuwsbrief met nieuwe inzichten en verhalen. Je kunt je op ieder moment afmelden van de nieuwsbrief.